Tags

, , , , ,


Τρεις τρανοί ἀρχοντες κινήσανε να βρουν έναν σοφό, να τον ρωτήσουν αν τους ήτανε γραφτό να βασιλέψουνε στον τόπο που γεννήθηκαν.

“Σοφέ πατέρα”, τον ρωτούν, “είδες βουνά, είδες θάλασσες κι ακτές αλαργινές· άγριους ανθρώπους κι αγαθούς γνωρίζεις· αγνές καρδιές, καρδιές μπαμπέσικες και σάπιες. Βγάλε μας κρίση”.

Και ζύγιασε τον πρώτο άρχοντα ο σοφός· είδε που μοσκομύριζε παχιά κι αφράτα λόγια, ψυχή φτιασιδωμένη και γαλιάντρα. Κι έβγαλε κρίση:

ἡ γλῶσσ᾽ ὀμώμοχ᾽ ἡ δὲ φρὴν ἀνώμοτος

Ακροκοιτά τον δεύτερο οργισμένος:

ὁ τρώσας καὶ ἰάσεται;

Και στρέφεται στον υστερνό με θλίψη:

σῷ γὰρ εὔνοιαν πατρὶ ποτ᾽ εἶχον…