Tags

, , , , , , , , , , , ,


Απολογούμαι εκ των προτέρων στους αναγνώστες αλλά σήμερα, παραδόξως, έχω διάθεση να παίξω. Αν δεν τη διασκεδάσουμε τη συμφορά μας, άλλωστε, τι να την κάνουμε; Ιδού λοιπόν κάποια limericks με άξονα τους αντι-ήρωες της χθεσινής νύχτας. Προ(σ)καλώ τους αναγνώστες να προσθέσουν κι άλλα δικά τους!

Για όσους δεν είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένοι με την αγγλόφωνη λαϊκή ποίηση, limericks ονομάζονται πεντάστιχα σατιρικά, κάποτε πικάντικα ποιηματάκια με ομοιοκαταληκτικό σχήμα ΑΑΒΒΑ και με τον τελευταίο στίχο συνήθως να ανακαλεί τον πρώτο. Ο ρυθμός τους είναι ως επί το πλείστον αναπαιστικός (υυ-). Στα αγγλικά, ιδιαίτερα στις παλαιότερες εκδοχές τους, τα limericks έχουν πιο συχνά τη μορφή μιας χιουμοριστικής βινιέτας για ένα πρόσωπο και έναν τόπο και ξεκινούν με φράσεις, όπως: There once was {somebody} from {somewhere}. Ο τελευταίος στίχος συνήθως επαναφέρει αυτό το πρόσωπο (ή/και τον τόπο), που αποτελεί και το “θέμα” του ποιήματος.

Πάμε λοιπόν:

JEROEN DIJSSELBLOEM:

Slide4

WOLFGANG SCHÄUBLE:

Slide5

DELIA VELCULESCU

Slide3

ANGELA MERKEL

Slide2

ΝΙΚΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ & ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΑΡΡΗΣ

Slide1

Και να κλείσω με μια εισήγηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Στην είσοδο του κτηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης απαιτείται κάποιους είδους μνημειώδης επιγραφή, βρε παιδιά, δεν νοείται σοβαρό κτήριο χωρίς μια τέτοια. Εισηγούμαι το πιο κάτω απόσπασμα του από το τρίτο Κάντο της Κόλασης του Dante Alighieri:

Per me si va ne la città dolente,
per me si va ne l’etterno dolore,
per me si va tra la perduta gente.
Giustizia mosse il mio alto fattore;
fecemi la divina podestate,
la somma sapïenza e ’l primo amore.
Dinanzi a me non fuor cose create
se non etterne, e io etterno duro.
Lasciate ogne speranza, voi ch’intrate’.

Αν θέλετε, βάζετε και τη μετάφραση του Νίκου Καζαντζάκη:

Εγώ οδηγώ προς τη θλιμμένη χώρα
εγώ προς τον απέθαντο τον πόνο,
εγώ προς τις ψυχές τις κολασμένες.
Δικαιοσύνη τον Πλάστη μου έχει σπρώξει
κι η Δύναμη μαστόρεψέ με η θεία,
η υπέρτατη Σοφία κι η πρώτη Αγάπη.
Πριν από με δεν ήταν πλάσματα άλλα
παρά αιώνια μοναχά· κι εγώ είμαι αιώνια.
Την πάσα ελπίδα αφήστε όσοι περνάτε.
 

Αν θέλετε επίσης, τοποθετήστε κάπου – όπου θέλετε, δεν θα τσακωθούμε – και το κάτωθι παρδαλό, άρα ταιριαστό, γκραφίτι (μάλλον απομακρύνοντας από την περίμετρο τυχόν προτομές του Jean Monnet):

Slide1

Ευχαριστούμε θερμά για την Υπέρτατη Σοφία και την (κραταιὰν ὡς θάνατον) Αγάπη – πώς λέμε, σ᾽ αγαπώ τόσο πολύ, που (σε) πεθαίνω. Μια επισήμανση μόνο. Ποτέ να μην πιστέψετε το io etterno duro, γιατί δεν θέλει και πολύ η perduta gente “να γεμίσει με την τρέλα”.

Όσο για μας, να μην ανησυχείτε: